Sangwinaria, której mogło nie być

   Razem z kwiatami rozwijają się sercowate, mocno powcinane liście o zielonych wierzchach i niebieskich spodach. Początkowo tworzą podsadkę, aby w maju i czerwcu przykryć roślinę niczym parasolami. Wtedy ich wielkość może osiągnąć nawet 20 cm średnicy. Gatunek Sangwinaria jest zimnolubny, rośliny w naszym klimacie wymaga stanowiska zdecydowanie ocienionego i chłodnego. Ponadto, powinno być wilgotne przez cały okres wegetacji aż do zanikania liści latem. Od sierpnia roślina przechodzi w stan uśpienia. Lepiej rośnie na glebach lekkich, zbliżonych do kwaśnych, zasobnych w próchnicę. Sanguinaria canadensis f. multiplex i już wyraźnie duże liście w efekcie bardzo ciepłych dni...

W Polsce gatunek Sangwinaria staje się coraz bardziej popularna, doczekał się  rodzimego synonimu i to dość obrazowego – krwiowiec kanadyjski lub krwica kanadyjska. To od angielskojęzycznej nazwy Bloodroot czyli krwawy korzeń. Podobna pospolita nazwa funkcjonuje w języku niemieckim – Blutwurzel. Indianie mieli dla rośliny własną nazwę Red Puccoon, co można by przetłumaczyć jako roślina barwiąca na czerwono. Te wszystkie nazwy są trudne do wyobrażenia kiedy widzi się tak nieskazitelnie białe kwiaty f. multiplex...