Eucomis zwany koronówką, warkocznicą lub czuprynkiem


    Eucomis amaryllidifolia (diploid), odkrywca John Gilbert Baker. Obecnie klasyfikowany jako samodzielny gatunek, wcześniej jako podgatunek E. autumnalis. Rzadko spotykany w uprawie, grupa niskie, o krótkich pędach i kwiatostanach 3-7 cm długości. Wyróżnia się również mniejszymi liśćmi, do 30 cm, mięsistymi o jajowatym kształcie, ułożonymi płasko w kształcie rozety nad powierzchnią gleby. Jak wskazuje nazwa, są podobne do liści amarylisa.

   Eucomis bicolor to również gatunek odkryty przez Johna Gilberta Bakera, w 1878 roku. To jedyny diploid o wysokim wzroście. W środowisku naturalnym występuje w RPA, prowincjach Eastern Cape, KwaZulu-Natal, Lesotho i Mpumalanga. W poszczególnych językach i dialektach tych terenów nosi bardzo dźwięczne nazwy pospolite: Bontpynappelblom, Bospynappellelie (Afrikaans); Imbola, Umbola (Zulu); Kxampumpu-ya-thaba (Sotho). Kiedyś dość nietrudny do spotkania, obecnie jego status określany jest jako zagrożony wyginięciem. Rośnie w lasach, na łąkach i pastwiskach, na zboczach gór i przy ciekach wodnych. Liście zielone, błyszczące, podłużne, o pofalowanym brzegu, bardzo duże o wymiarach 51 cm x 11.2 cm. Pędy zielone z  bordowymi plamami na całej powierzchni, do 87 cm długości, w tym część kwiatowa do 37 cm. Średnica rozety listków korony jest znacznie większa od kwiatostanu. Kwiaty w kształcie gwiazdy, w kolorze kremowo-zielonym, z wyraźnym bordowym marginesem, bardzo liczne, o średnicy 30 mm, zalążnia zielona. Występują w gęstej gromadzie, składają się z sześciu działek (płatków) kielicha połączonych u podstawy. Zapylane prawie wyłącznie przez muchy z rodziny Calliphoridae (zielone i niebieskie plujki), Muscidae (muchy domowe) i Sarcophagidae (muchy ścierwice). Ich zapach zawiera związki siarki, które są atrakcyjne zwłaszcza dla much żywiących się padliną. Wiem, że nie brzmi to zbyt zachęcająco do uprawy, ale nie powinno nas też odstraszać. Tak jest skonstruowany nasz ekosystem, z miejscem do życia dla bardzo różnych bytów. Same kwiaty nie są też obsiadane nagminnie, a i umiejętne umieszczenie roślin, jak wspominałem na początku, może być pomocne. Gatunek w 2002 roku otrzymał prestiżową nagrodę Royal Horticultural Society - Award of Garden Merit w grupie H3. Eukomis bicolor czyli dwubarwny, a co i widać doskonale w kwiatach rośliny na zdjęciu po lewej, z dnia 18 lipca. Po prawej uprawa w glebie i 12 sierpnia – widoczne zielone już płatki zapylonych kwiatów, jak i zielone trójdzielne torebki z nasionami oraz charakterystyczne zwieńczenie pędów w postaci szerokiej korony listków...


Kolejne zdjęcie uświadamia jak majestatyczny to potrafi być gatunek w połączeniu kilku roślin. Wystawa ze słońcem porannym i późnopopołudniowym, z warunkami odpowiednimi też dla widocznych w tle host. Na uwagę zasługują liście, doskonałej substancji i kondycji...

Eucomis bicolor "Alba" jest odmianą o kwiatach zwisających, o średnicy 24 mm, zielonkawo-białych, bez koloru w obrębie marginesu płatków. Długość pędów do 71cm, w tym kwiatostanów do 23 cm. wymiary liści 57 cm x 10.5 cm.
Eucomis bicolor "Snowball" to kwiaty biało-kremowe z bordowym marginesem, na dostępnych zdjęciach kwiatostany wydają się być krótsze i mnie liczne niż u gatunku.