5 Pojedyncze późne (Single Late)

   Grupa ta powstała przez połączenie dawnych tulipanów Darwina, tulipanów Cottage, tulipanów Old Breeder i mieszańców Scheepersa. Wszystkie w wieku XIX i jeszcze na początku XX, funkcjonowały w klasyfikacji jako odrębne jednostki. O tulipanach Darwina, postrzeganych jako niezwykle szacowne, tak wtedy pisano... "Uważa się, że we Flandrii, w roku 1899, szkółka Krelage, wyselekcjonowała z materiału holenderskiego i wprowadziła na rynek grupę pod nazwą tulipany Darwina. Są mocniejszej konstytucji niż materiał pierwotny, rosną silniej, kwiaty są większe, a płatki lepszej substancji. Kształt także jest charakterystyczny, wiosenne segmenty kwiatowe (wł. płatki) wyrastają prostopadle do pędu, następnie obracają się pod kątem prostym i tworzą kształt kubkowaty. Dzięki czemu, cały kwiat posiada charakterystyczny kwadratowy profil. Wśród tulipanów Darwina, kolor żółty bazy został wyeliminowany, tylko odcienie różu i fioletu są rozpoznawane. Podstawą może być każdy kolor, od niebieskiego do czysto białego." Powyższe słowa pochodzą z roku 1914, z dokumentu "Report of the Tulip Nomenclature Committee, 1914-1915. Intro to Classification" (Raport Komitetu Nazewnictwa Tulipanów, 1914-1915. Wstęp do klasyfikacji). W załączniku jako przykłady podano – "Clara Butt" (Kregel & Son, 1889) i "Bleu Aimable" (c.1910), na którego zdjęciu poniżej jest doskonale widoczny wspomniany kształt kwadratowy kwiatu.
   Cottage to tulipany o kształtach kubkowatych (cup-shaped), spiczastych (pointed), jajowatych (egg-shaped) oraz o płatkach wygiętych (segments-reflected). Swą nazwę zawdzięczają terminowi cottage, który w Anglii odnosi się do domu letniskowego na wsi. To właśnie z takich przydomowych ogrodów (cottage garden), gdzie rosły często zapomniane i zaniedbane, wyselekcjonowano te tulipany. Przedstawiciele tej grupy – "Bouton d'Or" (1890), "Mrs Moon" (1890) czy "John Ruskin" (1904) – są już dzisiaj rzadko spotykane w uprawie.
   Old Breeders czyli tulipany hodowców z wieków przeszłych. Obecnie należą do tych najrzadszych i jeśli już pojawiają się na rynku to zawsze oznaczane jest ich miejsce skąd dane cebule pochodzą, gdzie są uprawiane:
♠ HB (Hortus Bulborum) – oferowane do sprzedaży przez Hortus Bulborum. To największe na świecie swoiste muzeum roślin cebulowych, w tym też tulipanów, które znajduje się w Limmen (Północna Hollandia). W kolekcji HB znajdują się najstarsze z zachowanych odmian, niczym w tulipanowej arce, m.in. "Zomerschoon" (1620) i "Absalon" (1780).
♠ RL (Russian List) – stare odmiany uprawiane w Rosji. 
♠ WN (Wakefield and North of England Tulip Society – to tulipany zawirusowane przedstawione w wieku XIX przez angielskie towarzystwo przyrodnicze. Więcej do przeczytania w historii "Wirus pstrości tulipana...". Niektóre z nich przetrwały i dalej są w uprawie – "Mabel" (1856) i najstarszy na tej liście "Royal Sovereign" (1820). 
♠ EFT (English Florists' Tulips) – czyli tulipany angielskich florystów/kwiaciarzy. Współczesne lub niezbyt odległej daty, ich cechą szczególną są zaokrąglone płatki i mocno filiżankowy kształt kwiatów.
   Mieszańce Sheepersa wywodzą się z firmy Johna Sheepersa, holenderskiego hodowcy roślin cebulowych, która została założona w 1906 roku. Pierwszym z tej grupy był wielokrotnie nagradzany żółty tulipan "Mrs. John T. Scheepers", przedstawiony w 1930. Kolejne lata przyniosły wiele jego sportów, a i też jako mateczny posłużył do wyhodowania nowych odmian. Mieszańce Sheepersa charakteryzują się majestatycznym pięknem niezwykle dużych kwiatów, owalnych w kształcie. Ich wytworność podkreśla wysoki wzrost, do 60 cm. Wspaniale prezentują się w ogrodzie i jako cięte w wazonach.
   Cechą wspólną dla wszystkich wymienionych grup jest późna pora kwitnienia i mocne długie pędy, a wyróżniającą - pochodzenie i kształt kwiatów. Pojedyncze późne należą obecnie do jednych z najbardziej popularnych. Występują we wszystkich kolorach w jakich spotyka się tulipany. Obok mieszańców Darwina, należą też do najwyższych. Z racji pory kwitnienia często nazywane są tulipanami majowymi. Wiele odmian to formy wielokwiatowe czyli wytwarzające kilka kwiatów na jednym pędzie. Jako pachnący znany jest tutaj  "Dillenburg" (1916).

   W moim ogrodzie Single Late i wspomniany "Bleu Aimable". Jako tulipan Darwina wraz z całą grupą, przysłużył się bardzo do wyhodowania mieszańców Darwina, tu pamiętajmy aby nie mylić tych dwóch grup. Nazwa francuska, aimable jest przymiotnikiem, który sto lat temu znaczył tyle co szczęśliwy lub przyjacielski. Zatem bleu powinno być tu rzeczownikiem, a całość już w tłumaczeniu – przyjacielska niebieskość. No chyba, że oba wyrazy zostały użyte jako przymiotniki – przyjacielski niebieski. W wolnym tłumaczeniu, nazwa może też wyrażać doskonałe uczucie lub wieczne szczęście. N'importe comment, tulipan z nazwy ma być niebieski. Na ile jest to zgodne ze stanem faktycznym pozostaje kwestią do indywidualnej oceny. Może tylko trzeba pamiętać, że tak jak nie ma tulipanów w pełni czarnych, to tak samo nie ma i niebieskich, póki co. Oczywiście powyższe nie ma na celu zniechęcenie do uprawy. Wprost przeciwnie, przez kolor tulipan jest niezwykle ciekawym akcentem, a przy tym i z historyczna konotacją. Wyhodowany został około 1910 roku, przez szkółkę Krelage & Sons. Perfekcyjny w kształcie, uważany za wzorzec dla innych tulipanów. Na podkreślenie zasługują też mocne pędy i bardzo trwałe kwiaty. "Bleu Aimable" w moim ogrodzie...


  
Tulipan "Atlantis" (J.F.van den Berg & Sons, 1981) należy do niższych w grupie, dorasta do 45 cm. Kwiaty w niezwykłym i bardzo ciekawym zestawieniu kolorów – ametystu, fioletu i kości słoniowej. Dno kwiatowe dodatkowo z niebieskimi wybarwieniami. Zdecydowanie tulipan do oglądania z bliska, w wazonie lub pojemniku. Przy takim bliższym poznaniu okazuje się, że delikatnie pachnie. Nazwa powzięta od mitycznego lądu, wyspy Atlantyda. W moim ogrodzie...



   "Queen Of Night" jest jednym z tzw. czarnych tulipanów. Od lat holenderscy hodowcy starają się wyhodować prawdziwie czarnego tulipana i ten uważany jest za najbliższy tego koloru. Najczęściej, też i w tym przypadku, jest to kolor ciemnobordowy, którego głębia zależy od pory dnia, oświetlenia stanowiska i wieku kwiatów. Poza kolorem, "Queen Of Night" zwraca też uwagę fakturą płatków, która sprawia wrażenie satyny. A przez to oddziałuje nie tylko na zmysł wzroku czy powonienia, ale też dotyku. Kwiaty w typowym dla grupy owalnym kształcie. Odmiana od roku 1944, kiedy to został wyhodowany, cieszy się nieustającą popularnością, pozostaje dumą ogrodów i ulubieńcem florystów. Wspaniale prezentuje na jasnym tle, w połączeniu z narcyzami, tulipanami czerwonymi i tymi w jasnych barwach...